TRAVELLING THAILAND

The end

2005-01-25T19:29:00.000+01:00

Here I am, my last day in Thailand. Not months, weeks or days are left, only a few hours. The last week I didn't do much anymore. I walked around and I shopped. And now I'm ready. My backpack is almost packed, with a lot of new clothes, and a lot of good memories ...
Tomorrow I'm home again.

Hier zit ik dan, de laatste dag in Thailand. Geen maanden, weken, dagen schieten er nog over, alleen nog maar enkel uurtjes. De laatste week heb ik niet zo heel veel meer gedaan. Nog wat zitten rondlopen en shoppen. En nu ben ik klaar. Mijn rugzak is zo goed als gepakt, met hoop nieuwe kleren en nog veel meer herinneringen...
Morgen ben ik terug thuis.

Amulets

2005-01-20T19:21:00.000+01:00

Here I am in Bangkok, the last few days of my trip ... 5 days are left. Yesterday I went to the amulet market. There they sell thousands of buddha images, small ones of not even half a cm big to huge ones of 2 meter big. The prices start from 2 baht to thousands of baht. There are a lot of people selling like ten amulets, most of the times amulets that are not even worth more than 20 baht, I wonder how they can make a living out of that. It is also funny to see how some people study the amulets with magnifying glasses as if they are holding a very expensive antique amulet, but in reality these amulets are not worth more than 10 baht ...
This morning it was raining very hard, it was like Belgium .. I guess I should prepare myself slowly to go back ...

Hier zit ik dan in Bangkok, de laatste dagen van mijn reis ... nog 5 schieten er over. Gisteren ben ik naar de amulettenmarkt geweest. Daar verkopen ze duizenden boeddhabeeldjes, van nog geen halve centimeter groot tot 2 meter. De prijzen beginnen van 2 baht tot duizenden baht. Er zitten daar veel van die mensen die maar tien amuletten hebben om te verkopen, meestal van die amuletten die niet meer dan 20 baht waard zijn, ik vraag me toch af hoe die daar genoeg geld mee kunnen verdienen. Het is ook grappig te zien hoe sommige mensen amuletten bestuderen met een vergrootglas alsof ze een of andere superdure antieke amulet vasthouden, en dat zijn dan van die amuletten van 10 baht ...
Vanmorgen regende het keihard, 't leek wel Belgie ... ik geloof dat ik langzamerhand voorbereid word om terug te komen ...

Back to BKK

2005-01-17T19:13:00.000+01:00

Early this morning I took the bus to Bangkok. On the way, I got a phone call from my parents that there had been an accident in the Bangkok Metro and that there were hundreds of wounded people. So you see, it can be really dangerous traveling around Thailand. The nuns in Suan Mokkh would have a good explanation about why I never was involved in any of these dangerous circomstances : karma ! People that are victims in those kind of situations have bad karma. That's what they told us multiple times, that the tsunami victims must have had bad karma, cause they know monks in the affected areas who all came out of it well, cause they have good karma. Maybe I have good karma too then, or ... I was just lucky ! ;-)

Ik heb vanmorgenvroeg de bus van Sukothai naar Bangkok genomen. Onderweg kreeg ik een telefoontje van mijn ouders dat er een botsing is geweest in de metro van bangkok en er zijn zeker honderd gewonden gevallen. Zo zie je maar, he, 't kan echt gevaarlijk zijn in Thailand rondreizen. De nonnen in Suan Mokkh zouden anders wel een hele goede verklaring hebben waarom ik nooit betrokken ben in al die gevaarlijke toestanden : karma ! Mensen die slachtoffer zijn in dergelijke situaties hebben nl. slecht karma. Dat hebben ze meermaals gezegd, dat de slachtoffers van de tsunami slecht karma moeten hebben, want ze kennen monikken in de getroffen gebieden en die zijn allemaal gezond en wel ontkomen, want zij hebben goed karma. Misschien heb ik dus ook wel goed karma of gewoon veel geluk, natuurlijk .... ;-)

Sukothai old city

2005-01-16T19:04:00.000+01:00

I got there finally ! This morning around a quarter past seven I left to the old city. I rented a bike, and around noon I had aready finished. Yes, it was kind of a disappointment, it was a lot smaller than I thought it would be. But it is very beautiful. Especially Wat Si Chum, the one with the huge sitting buddha was impressive. I made some really nice pics there cause there was a pro photgrapher taking pictures of an old lady that was sitting at the huge hand of the buddha. I guess he has payed her to sit there, and I could take a nice picture from behind his back ;-)
I think that I did about 10 to 15 km on my bike, if I believe the scales on the map, so that was my exercise for today ...
And that was that, my last destination outside of Bangkok before I go back home. Tomorrow I will return to Bangkok and I will have a week to go shopping, and shopping, and doing some sightseeing and some ... shopping. ;-)

Ik ben er geraakt ! Vanmorgen rond kwart na 7 ben ik al naar de oude stad vertrokken. Ik heb er een fiets gehuurd, en rond 12 uur was ik al klaar. Ja, dat was toch eigenlijk wel tegenvallen, 't is veel kleiner dan ik had gedacht. Maar 't is wel allemaal heel mooi. Vooral wat Si Chum, met een reusachtige boeddha vond ik wel indrukwekkend. Ik heb er trouwens ook een prachtige foto kunnen trekken want er was juist een professionele fotograaf foto's aan 't trekken van een oud vrouwtje dat bij de reusachtige hand van de boeddha zat. Ik vermoed dat hij haar had ingehuurd, en ik kon ook een foto trekken van achter zijn rug ;-)
Ik denk wel dat ik, als ik de schalen op de kaart moet geloven (ik heb er mijn twijfels over), tussen de 10 en de 15 km heb gefietst, dus mijn lichaamsbeweging voor vandaag heb ik ook al gehad...
En dat was 't dan, dit was mijn laatste bestemming buiten Bangkok voor ik terug naar huis kom. Morgen keer ik terug naar bangkok en dan heb ik daar nog een week om te shoppen, en te shoppen, nog wat toeristische dingen te bezien, en nog wat te shoppen ... ;-)

Sukothai again

2005-01-15T18:23:00.000+01:00

This morning I took the bus to Sukothai. The ride took a bit longer than I anticipated, 7 hours in total. But I got there eventually. This time I stay at the J&J-guesthouse. Somebody from the yoga course advised me to come here. And it appears to be a nice guesthouse. The owner is belgian too, from Brugge. And that's way they have delicious croissants and Brioches on the menu, mmm
The last time I was in Sukothai, I was here with my parents, and I was sick. Let's hope that I will get to the old city this time so I can see the ruins ...

Vanmorgenvroeg heb de bus genomen naar Sukothai. De rit duurde wel ietsje langer dan ik had verwacht, 7 uur in totaal. Maar ik ben er dan toch geraakt. Deze keer logeer ik in J&J-guesthouse. Die was me aangeraden door iemand uit mijn yogalessen. En 't blijkt ook wel een mooie guesthouse te zijn. De eigenaar is ook een Belg, uit Brugge. En dat heeft als gevolg dat ze heerlijke croissants en briochen op de menukaart hebben staan, mmm.
Vorige keer toen ik hier was met mijn ouders, was ik ziek, laten we hopen dat ik deze keer wel tot in de oude stad geraak en de ruines kan zien ...

Staying longer in Suan Mokkh, mmm, I don't think so

2005-01-12T18:05:00.000+01:00

Yesterday when I wanted to check into my room in the monastery, the key didn't fit in the lock, but it did fit in the lock of the room next to mine. This was not a problem for me, I woul simply take the other room. But when i told the nun that the key fitted in the wrong lock, she wouldn't listen to me at all and she told me that it was impossible that I could open the right lock. She said this in a very aggressive way, it completely shocked me and could cry (I didn't though). You just have spent ten days in complete silence with only happy, smiling people around you, and then the first person you speak to starts shouting at you. She probably didn't mean it that bad and if I hadn't just finished the retreat I probably wouldn't have been so shocked, but now it had really made a deep impression on me. She did prove to me that you could open the right lock with that key, cause when you try really really hard, you can get every lock open, here in Thailand. I decided I should calm down a bit before taking any decisions. I went into chaya town and there I met some fellow meditators, and they had a great plan ! The wanted to take the nighttrain to Bangkok that night so they could go to the Sting concert (profits will go to the tsunami vitims) tomorrow. Well, I could see myself do that, so I immediately bought my trainticket to bangkok.
Today we went to Sting. It was great ! We had to wait for a very long time in a queue to get our tickets that we bought on the net. But we got in right on time. The concert lasted for about 2 hours. The atmosphere was great, especially during songs like "Roxanne" and "Englishman in NY". The only thing that I didn't like so much is that a few people from Suan Mokkh forgot about everything we learned and immediately had to get absolutely drunk. Luckily there were still some people sober like me.

Toen ik gisteren in het klooster in mijn kamer wilde inchecken bleek dat de sleutel van mijn kamer niet in mijn slot paste, maar in dat van de kamer ernaast. Op zich was dit helemaal geen probleem voor mij, dan zou ik gewoon de kamer ernaast nemen. Maar toen ik dat tegen de non vertelde dat de sleutel in het verkeerde slot pastte, wou ze niet eens naar mij luisteren en zei dat het niet kon dat ik mijn eigen kamer niet openkreeg. Ze deed het op zo'n manier dat ik echt schrok, en dat ik bijna zin had om te gaan janken. Dan heb je tien dagen in stilte gezeten en met enkel lachende en blije mensen om je heen en dan begint een van de eerste mensen met wie je spreekt je bijna uit te kafferen. Ze bedoelde het waarschijnlijk niet zo en als ik niet juist uit die stilte kwam zou ik waarschijnlijk ook niet zo zijn geschrokken, maar 't maakte een diepe indruk op mij. Ze heeft me wel bewezen dat ik met mijn sleutel wel de juiste deur kon opendoen, want als je heel heel hard probeert, krijg je alle sloten open met eenzelfde sleutel hier in Thailand. Ik had eigenlijk zin om direct te vertrekken, maar besloot dat ik beter wat moest kalmeren voor ik een beslissing zou nemen. Ik ben dan maar Chaiya ingetrokken en daar ben ik nog een groepje mede-mediteerders tegengekomen en zij hadden een heel goed plan ! Ze waren van plan om die avond de trein naar Bangkok nog te nemen en dan morgen naar het concert van Sting te gaan (de winst is ten voordele van de tsunamislachtoffers). Ja, dat zag ik ook wel zitten, en kocht direct een treinticket richting BKK.
Vandaag zijn we dan naar Sting geweest. Het was heel goed ! We moesten wel heel lang in de rij staan om onze tickets die we op 't internet gekocht hadden af te halen. We waren juist op tijd binnen om Sting zien op te komen. 't concert duurde bijna 2 uur. En de sfeer was heel goed, vooral tijdens liedjes als "Roxanne" en "Englishman in New York". Het enige wat ik wel spijtig vond is dat een heel aantal van mijn mede-mediteerders alles wat we geleerd hadden in Suan Mokkh direct overboord gooiden en zich ladderzat zuipten. Gelukkig waren we er toch nog enkelen die net als ik wat nuchterder waren ...

Break the silence ...

2005-01-11T17:48:00.000+01:00

First of all, Happy New Year !!
Here i am again, after ten days of seclusion in an ashram. Finally I can talk again, sleep in in the morning, eat as much as I want, listen to music and read. I have to admit that I didn't have any problems not doing all these things, it was a lot easier than I thought. So I can always become a nun if it doesn't work out in graphic design for me ;-) The hardest thing was the meditating itself. The first day I had to change my position after 5 minutes, my knees hurted soo much ! But slowly it got better and then you are confronted with the monkey in your brain. It's so hard to only follow your breath and nothing else. Every day went better and better. Yesterday I could even sit for 45 minutes, without moving or opening my eyes at all. Keeping track of your breath is still difficult though.
I had a very limited knoledge of buddhism, what you learn in high school is so incompleet ! I learned a lot during the dhamma talks, about dhukka, suffering and the non-self. But I have to admit that it's not so easy to simply agree with what they say. After 10 days I did understand them more and more.
I learned something else too in Suan Mokkh. That is that I don't need 10 days of silence to get my head this calm and relaxed. I think that after those 7 days of yoga I was a lot more relaxed than after 10 days of meditation. And while doing yoga I could listen to music, read and speak ...

Eerst en vooral, Gelukkig Nieuwjaar !!
Hier ben ik weer, na tien dagen afgezonderd te zijn geweest in het klooster. Eindelijk mag ik weer praten, uitslapen, eten zoveel ik wil, luisteren naar muziek en lezen. Ik moet eerlijk toegeven dat ik niet zoveel problemen had met al die dingen niet te mogen doen, veel minder dan ik had gedacht. Ik kan dus altijd nog non worden als het niet lukt in de grafische vormgeving ;-) Het moeilijkste zelf is het mediteren. De eerste dag moest ik na elke 5 minuten van houding veranderen, amai wat deden mijn knieen pijn ! Maar langzaam aan ging het beter en dan wordt je geconfronteerd met "the monkey in the brain", 't is zo moeilijk om enkel op je ademhaling te letten en op niets anders. Maar elke dag ging beter en beter. Gisteren kon ik zelfs 45 minuten zitten, zonder ook maar enigzins te bewegen of mijn ogen open te doen. Het letten op de ademhaling blijft nog steeds moeilijk.
Ik had ook een heel beperkte kennis van het boeddhisme, wat je in 't secundair leert is zo onvolledig ! Ik heb veel bijgeleerd tijdens de dhammatalks. Over dukkha, het lijden van de mens en over de non-self. Maar ik moet toch toegeven dat 't niet zo simpel is om zomaar akkoord te gaan met die dhamma, bv dat blij zijn ook lijden is enzo. Maar naar het eind van de tien dagen begon ik toch meer en meer te begrijpen wat ze bedoelen.
ik heb ook iets anders geleerd in Suan Mokkh, nl. dat ik helemaal geen tien dagen van stilte nodig heb om mijn hoofd in deze rustige en stille toestand te brengen. Ik vind nl. dat ik na 7 dagen yoga veel rustiger was dan na 10 dagen mediteren. En daar mocht ik wel spreken , muziek beluisteren, eten, ...

New Year's Eve ?

2004-12-29T17:40:00.000+01:00

So what will I do for New Year's Eve?
I already decided months ago, I will do a Vipassana meditation course in the temple Suan Mokkh near Surat Thani. The course itself starts the first of januari, but we have to arrive the 31st of december. It will last for 10 days. And during these ten days we will have to get up at 4 o'clock in the morning, we get 2 meals a day and we meditate or listen to the dhamma talks of the monks. Another important detail is that we can't say a word for ten days. And they have hotsprings, where we can bath twice a day ...
So, my friends, cause I will take the bus to Suan Mokkh tonight, I will wish you already a very happy new year, and from now, only silence ...

ja wat zal ik gaan doen voor oude jaar?
Ik heb 't maanden geleden al besloten, ik ga een Vipassana meditatiecursus doen in de tempel Suan Mokkh in Surat Thani. De cursus zelf begint de eerste januari, maar we moeten er wel de 31ste december ten laatste aankomen. 't duurt 10 dagen. En tijdens deze tien dagen moeten we elke morgen om 4 uur opstaan, we krijgen 2 maaltijden per dag, en we mediteren of luisteren naar de dhamma-talk van de monikken. Nog een belangrijk detail is dat we tijdens deze 10 dagen geen woord mogen zeggen. En ze hebben er ook hot springs, en daar mogen we 2 keer per dag in gaan baden ...
Dus, mijn beste vrienden, aangezien ik vanavond de bus al neem naar Suan Mokkh, wens ik jullie alvast een heel gelukkig nieuwjaar, en dan is er vanaf nu enkel nog stilte ...

BKK

2004-12-28T17:31:00.000+01:00

In the mean time I've seen images of the wreckage down south, and I read the papers. I have to say I'm quite shocked. Phang-nga, Phuket and Krabi, three places I've visited, and some of the most beautiful places of Thailand, are almost completely ruined. And it happened at the height of high season, in the most touristy part of Thailand as well.
Life just goes on here in Bangkok. I have decided I will only take tuktuks and taxis when it is absolutely necessary. Yesterday when I arrived at the trainstation, there was not one taxi that wanted to bring me to Kao San by taximeter. They all wanted at least 150 bah, while it should be around 50 baht. So I said "Fuck you" (of course in my mind) and I took the bus for 4 baht. Today I took the bus to the southern busstation to get my ticket to Surat Thani, for the wonderfull price of 5 baht. The buses of bangkok are really great, it's just a little bit hard to now which bus to take cause everything is written in Thai. But you can always ask a local ...

Ondertussen heb ik beelden gezien van al de schade in 't zuiden, en ik heb de krant gelezen, en ik moet toch zeggen dat ik serieus onder de indruk ben. Phang-nga, Phuket en Krabi zijn alledrie plaatsen waar ik al ben geweest, en van de mooiste in Thailand, en nu schiet er zo goed als niks meer van over. Het moet ook wel lukken dat 't net nu gebeurd op het allerdrukste moment in 't hoogseizoen en dan nog in het meest toeristische deel van Thailand.
Voor de rest gaat het leven gewoon verder hier in bangkok. Ik heb ondertussen ook besloten dat ik vooral hier in bangkok nog zo min mogelijk gebruik ga maken van Taxi's en Tuktuks. Gisteren toen ik aankwam in 't treinstation, was er geen enkele taxi die me naar Kao San wou brengen met de taximeter, ze wouden allemaal minstens 150 baht, terwijl het normaalgezien natuurlijk maar rond de 50 baht zou moeten kosten. Dus heb ik 'Fuck you' gezegd (weliswaar in mezelf) en heb ik de bus genomen voor 4 baht. En vandaag heb ik de bus genomen naar het busstation voor 't zuiden om mijn ticket naar Surat Thani te kopen, voor de prachtige prijs van 5 baht. Eigenlijk zijn de bussen in BKK echt wel geweldig, alleen is 't ongelooflijk moeilijk om eraan uit te kunnen waar de bussen naartoe rijden aangezien dat er in het Thais op staat. Maar je kan het natuurlijk altijd aan een local vragen ...

Don't panic !

2004-12-27T17:25:00.000+01:00

No, no, I was not in the area of the earthquakes and the tsunami. I was hundreds of kilometers north and I didn't feel anything. I am going south now though, so let's hope there will be no after shocks. I did hear in the internetcafe that it would be dangerous to renew my visa in Ranong now, which I was planning to do, so I will have to get an extension in bangkok. It will cost me a bit more and I will not get a burmese stamp in my passport.
I think it should be safe in Surat Thani, so I can go meditate in Suan Mokkh without any problems.

Nee nee, ik zat niet in de buurt van de aardbevingen en reuzegolven. Ik zat honderden kilometers noordelijker en heb er dus niks van gemerkt. Ondertussen ben ik natuurlijk wel richting zuiden aan 't gaan, dus laten we maar hopen dat er geen naschokken komen. Ik hoor hier juist in 't internetcafe dat 't wel gevaarlijk zou zijn om mijn visum te verlengen in Ranong, wat ik eerst gepland had, dus dan zal ik 't hier in Bangkok wel doen. 't zal enkel ietsje duurder zijn en ik zal geen stempel van Birma in mijn paspoort krijgen
Surat Thani blijkt wel safe te zijn dus ik zou zonder problemen moeten kunnen gaan mediteren in Suan Mokkh.

Party

2004-12-26T19:25:00.000+01:00

Yesterday we suddenly got invited to go to a huge charity party. It was a party organised by the school where one of the guesthouse owners (Pao) works. There was a table where the people didn't show up, so Pao decided we could have the table. It was a really huge party. There was a big stage with live music, a dance floor and I think there were at least 1000 people. We got some nice food and drinks, for free, cause the people that didn't show up had payed for it.
The sauna yesterday was great by the way. It was very cheap, only 50 baht!
Today I packed my bag, tonight I will take the nighttrain to Bangkok.

Gisterenavond zijn we plots uitgenodigd voor een groot benefietfeest. Het was een feest op de school waar een van de eigenaars van mijn guesthouse (Pao) werkt. Er was een tafel waarvan de mensen niet waren komen opdagen, en dus besloot Pao maar om die in te palmen en ons uit te nodigen. Het was echt een supergroot feest, met een gigantisch podium met live muziek, een dansvloer, en ik denk dat er zeker 1000 mensen aanwezig waren. We kregen ook lekker eten en drinken, voor niks, want de mensen die niet zijn komen opdagen hadden er al voor betaald
De sauna, gisteren, was trouwens ook heel goed meegevallen. En 't was een koopje, maar 50 baht!
Vandaag heb ik mijn valies gepakt, vanavond vertrek ik met de nachttrein naar Bangkok.

A very happy christmas !

2004-12-25T19:25:00.000+01:00

When I got up this morning my back felt already a lot better. The muscles are a bit stiff, but I can live with that. I will go to the sauna later today, and maybe I will get a massage, though not a thai massage, that would hurt to much. When I walked through the market I heared som christmas carols and that seemed so out of place here in Nongkai. But that was all there was to notice about christmas today.

Toen ik vanochtend opstond voelde ik me al een stuk beter, mijn rug doet bijna geen pijn meer. De spieren zijn wel wat stijf, maar daar kan ik nog wel mee leven. Seffes ga ik naar een sauna, en ga ik me eens goed laten masseren (wel niet op zijn thais, want dat is net iets te ruw, denk ik). Toen ik daarjuist door de markt liep hoorde ik kerstmuzak. Heel vreemd hier op de markt in Nongkai, waar er voor de rest in de verste verte niks te bemerken valt qua kerstsfeer.

Auw, that hurts !

2004-12-24T19:24:00.000+01:00

So today it went wrong. This morning while doing yoga, I hurt my back. I didn't even do any special movements or so. But my muscles have become quite lose the last few days, probably because I did so much yoga and was so relaxed, and it probably caused a vertebrae to jump out of place. I lied down on bed all day, but that didn't help much. The only thing I do is think about it in stead of relaxing. At night I took some Ibuprofen, so I could go to the christmasparty. And the Ibuprofen helped a lot. The party was great, nice food, live music, thai dancers and sword fighters ! I'm happy that I could go.

Ja, vandaag is het dus misgelopen. Vanmorgen, terwijl ik yoga deed, heb ik mijn rug bezeerd. Ik heb niet eens een speciale beweging gemaakt of zo. Mijn spieren zijn de laatste dagen wat losser aan het komen, omdat ik elke dag yoga doe, en dat heeft er waarschijnlijk voorgezorgd dat er ineens een wervel wat versprongen is. Ik heb de ganse dag op bed gelegen, maar dat hielp niet veel. Het enige wat ik dan doe is erover nadenken, ipv te ontspannen.'s Avonds heb ik dan toch maar een Ibuprofen ingenomen, zodat ik toch op zijn minst naar het kerstfeestje kon. En dat heeft gelukkig veel geholpen. Het feestje was fantastisch, lekker eten, live muziek, thaise danseressen en zwaardvechters! Ik ben blij dat ik toch kon gaan.

Still Nong Kai

2004-12-23T19:23:00.000+01:00

I'm still in Nongkai at Mut Mee's. A few days ago I decided to stay here untill after christmas. It's so nice here, and I can do some yoga here.
Today I went to the buddha park, a bit outside of Nong Kai, with Stacy. The statues were made by crazy thai man, who made it his life mission to make these huge buddha images. He died a few years ago and you can see his mummified body in the park. He lays there under a huge glass bowl, decorated with christmas decoration, very funny. On our way back a super cute little puppy followed us for a while. It could run faster than we were riding our bikes !

Ik zit nog steeds in Nongkai in de Mut mee Guesthouse. Ik heb een paar dagen geleden besloten dat ik hier blijf tot na Kerstmis. Het is hier zo aangenaam, en ik kan hier op mijn gemakske yoga blijven doen.
Vandaag ben ik met Stacy naar een beeldenpark geweest, een beetje buiten Nongkai. De beelden zijn gemaakt door een nogal gekke Thai, die er zijn levenswerk van heeft gemaakt om gekke en reusachtige boeddhabeelden te maken. Hij is een aantal jaren geleden gestorven en zijn gemummificeerde lichaam is ook te bezichtigen in het park. Hij ligt opgebaard onder een grote glazen stolp, versierd met slingers, heel grappig. Op de terugweg was er een superschattige puppie die ons voor een heel groot stuk volgde, hij kon keihard lopen, sneller dan wij fietsten!

Graduated

2004-12-17T19:22:00.000+01:00

Yesterday was the last day of the course. We all got a little diploma, and a booklet with everything we learned last week. There's still a lot to learn about yoga, but we were able to get a taste of everything that's possible with yoga. The hardest thing is of course to keep going on with yoga on your own. I got of a good start though today, I got up to do yoga with a few others at 7AM ...

Gisteren was de laatste dag van de yogacursus. We hebben allemaal een diplomaatje gekregen, en een boekje met alles wat we de voorbije week geleerd hebben. Niet dat we nu alles kennen, ik denk dat we maar een beetje hebben mogen proeven van wat er allemaal mogelijk is. Het moeilijkste komt natuurlijk nog, verder doen en volhouden. Vandaag ben ik toch al goed begonnen, ik ben om 7 uur met een aantal anderen samen onze yoga-oefeningen gaan doen ...

Yoga : Day 5

2004-12-14T19:22:00.000+01:00

It's already day 5 of the course, time flies when you're having fun. We've learned a lot. The world vision according to yoga. And it's a lot different than our western vision. I think most people at home would think this is a lot of crap. But I have to say that I can get it and with all the exercises we do, I can experience it.
It is really nice here at Mut Mee Guesthouse too. Everybody of the course stays here, and a bunch of not so yoga minded people, and they have to laugh with us a lot. It's so relaxed here. You can enjoy sitting in the garden with a book with some classical music in the background, while the Mekong goes by in front of your nose.

We zijn alweer dag 5 van de cursus, de tijd vliegt voorbij. We hebben al veel geleerd. De wereldvisie volgens yoga. En die is heel anders dan onze westerse visie (voor wie wil meer uitleg als ik terug ben). Ik denk dat de meeste mensen thuis dit een hoop onzin zouden vinden. Maar ik moet zeggen dat ik er wel in kan komen en met de oefeningen die we doen ook echt dingen kan ervaren.
Het is hier in Mut Mee Guesthouse ook heel gezellig. Iedereen van de yogacursus verblijft hier, en ook anderen die er eerder sceptisch tegenover zijn, en toch een beetje met ons moeten lachen. Het is er zo relax, je kan er in de tuin heerlijk een boek lezen terwijl er op de achtergrond klassieke muziek speelt en voor je neus de Mekong voorbijstroomt.

Yoga : Day 2

2004-12-11T19:21:00.000+01:00

This morning I got up with aching muscles. Not too much luckily. The course is really interesting. It is about so much more than just simple body exercise. We get a lot of theory. And Pancho, the teacher is really good. Apparently not everybody thinks it's interesting cause somebody left the class this morning and he didn't come back anymore. It seemed to be a strange guy though, he hadn't spoken to anybody else yet, or even looked at anybody ...

Vanmorgen ben ik toch opgestaan met spierpijn. Gelukkig niet te veel. De cursus is echt super interessant. Het gaat veel verder dan gewoon wat lichaamsoefeningen doen. We krijgen ook serieus wat theorie te verwerken. En Pancho, de leraar is ook heel goed. Maar blijkbaar vindt toch niet iedereen het even interessant want vanochtend is er iemand uit de les gelopen en niet meer teruggekeerd. Het was wel nogal ne rare gast, hij had nog met niemand gesproken, of zelfs nog maar iemand aangekeken ...

Yoga

2004-12-10T19:20:00.000+01:00

Yesterday I arrived in Nongkai. I came back to do a 7-day intensive yoga course, and today we started. Every morning we start at seven, untill nine or nine thirty. and then again from three to six or seven. We just finished the first morning session. It was nice, we have a good group, 6 people, a few beginners and some more advanced ones ... This morning we learned to watch our breath. I'm curious how the afternoon session will be.

Gisterenmorgen ben ik in Nongkai aangekomen. Ik ben naar hier gekomen om een 7-daagse cursus yoga te doen en vandaag zijn we er mee begonnen. Elke morgen om 7 uur beginnen de lessen tot een uur of 9 of half 10 en dan opnieuw van 3 tot 6 of 7. We hebben juist de eerste ochtendsessie achter de rug. Het was best wel tof, we hebben een goeie groep, 6 mensen, enkele beginners zoals ik en enkele ietsje verder gevorderden ... Vanochtend hebben we vooral op de ademhaling leren letten. Ik ben benieuwd hoe 't namiddag zal zijn.

Back in Chiang Mai again

2004-12-06T19:20:00.000+01:00

I feel really bad, not sick, but bad. I did something horrible. During the busride to chiang Mai there was a thai lady sitting next to me. She has lived in the States for years and is a christian now. The first half hour she told me very elaborately how she turned to christianity and about which projects she does all over the world (like a missionary). After that first half hour the busdriver wanted her to stop talking (we sat on the first row) cause he couldn't concentrate on driving, good for me too. She kept on saying things like "praise the lord that I met you today" and about "happiness" and "joy". Apparently she hadn't been able to contact the person she was supposed to stay with in Chiang Mai, so she invited herself to join me to go to the smae guesthouse... Yeah, well, I didn't really feel like that, I mean, she was a nice lady, but to have to listen to her stories for the next the days, no ... So when we arrived in Chiang Mai, when she was taking her lugage I jumped into a tuktuk and drove off, I'm so bad ...

ik voel me slecht, niet ziek, maar slecht. Ik heb iets verschrikkelijk gedaan. Tijdens de busrit naar Chiang mai zat er een thaise mevrouw naast me, die al jaren in Amerika woont en die zich tot het christendom heeft bekeert. Het eerste uur heeft ze heel uitgebreid zitten vertellen hoe ze er toe is gekomen om zich te bekeren, en ook welke projecten ze nu allemaal doet (een beetje als een missionaris) over gans de wereld. Na dat eerste uur vond de buschauffeur dat ze moest ophouden met tetteren (we zaten op de eerste rij) want hij kon zich niet concentreren op het rijden, was ik effe blij. Ze was maar bezig van "praise the Lord that I met you today" en over 'happyness" en "joy". Nu bleek dat ze nog geen contact had kunnen opnemen met haar vriend waar ze zou logeren, dus had ze zich maar uitgenodigd om met mij mee naar dezelfde guesthouse te gaan ... Ja, daar had ik natuurlijk niet zo heel veel zin in, op zich was het best wel een aardige mevrouw, maar om de volgende dagen ook nog naar haar verhalen te moeten luisteren ... Dus toen we in Chiang mai waren aangekomen, ben ik, toen ze haar bagage nog aan 't pakken was, maar snel in een tuktuk gesprongen en weggereden, zo slecht van mij ...

Boattrip to Chiang Rai

2004-12-05T19:18:00.000+01:00

I 'm almost flat broke today. There are no banks or ATMs in Tha Ton. Luckily the food here is really cheap, about 25 baht average. So I took the boat back to Chiang Rai (I had already payed for my ticket). The boattrip took about three hours and it was quite chilly on the boat. The boat goes through the hills and hilltribe villages, even though you couldn't see the tribe people, cause the village were a little bit too far away. I think these villages might be a bit more authentic than the one I visited. Now I'm back in Chiang Rai and have some more money again. I think I will go and eat a nice lasagne al forno at Da Vinci's later, mmmm

Vandaag zit ik serieus krap bij kas. Er zijn nl. geen banken of geldautomaten in Tha Ton. Gelukkig is het eten hier wel heel goedkoop, gemiddeld kost 't 25 baht. Ik ben dan ook maar met de boot vertrokken naar Chiang Rai (mijn ticket had ik al betaald). De boottocht duurde 3 uur en 't was behoorlijk fris op de boot. Je vaart er tussen de heuvels en hilltribedorpen door, al zag je niet zoveel van de hilltribemensen omdat die dorpen altijd net ietsje te ver lagen. Ik denk wel dat deze dorpen ietsje authenthieker zijn dan die waar ik gisteren naar toe ben geweest. Nu zit ik weer in Chiang Rai (met weer wat meer geld op zak). En ik denk dat ik seffes nog eens een lekkere lasagna al forno ga eten bij Da Vinci, mmmm

Hilltribes

2004-12-04T19:17:00.000+01:00

They kicked me out of my guesthouse this morning ! Yes, apparently they were suddenly fully booked and they failed to mention that yesterday. I found another one already but it's a bit more expensive.
I went to Ban Ya Pa, hilltribe village on the way from Tha Ton to Mae Salong. There would be three hilltribes living close together, the Akha, the Lahu and the Paduang or Longnecks. I hoped that it would be a bit authentic because I'm in a less touristic part of the north. Both I think they completely build the village for tourists. They didn't do any farming, there only income was frome selling souvenirs and from the expensive entrance fee (200 baht). Especially the longnecks looked very sad. I think they never leave the village. Hilltribe people can not travel around like other thai people. It has happened multiple times that they stopped the bus to check the passports of the thai people (hilltribes don't have passports and no right, I think).
This is something you're suposed to see when you visit the north of thailand, but I think I rather see pictures of these tribes in a book than to see them like this.

Vanmorgen ben ik uit mijn guesthouse gezet. Ja, ze zaten vandaag ineens vol en dat waren ze me gisteren vergeten te melden. Ik heb gelukkig wel snel een andere gevonden, al is die spijtig genoeg wel ietsje duurder.
Daarna ben ik naar Ban Ya Pa gegaan, een hilltribedorp op de weg van Tha Ton naar Mae Salong. Er zouden 3 verschillende stammen vlak bijeen wonen, de Akha, de Lahu en Padaung of longnecks. Ik had gehoopt dat 't toch nog iets of wat authenthiek zou zijn aangezien ik hier in een iets minder toeristisch deel van het noorden zit, maar het dorp was volgens mij volledig opgezet voor de toeristen. Ze deden er zelfs totaal niet aan landbouw, hun enige inkomsten komen van de vele stalletjes met souvenirs en de toch nogal hoge inkomprijs (5 euro). Vooral de longnecks zijn superzielig. Volgens mij verlaten zij dat dorp nooit. Hilltribes mogen zich ook niet zomaar verplaatsen naar waar ze willen, ik heb al meerdere keren meegemaakt dat politie de bus tegenhield om de paspoorten van de Thais te controleren (Hilltribes hebben geen paspoorten en dus ook geen rechten).
Dit is zogezegd iets wat je zeker moet als je in het noorden van thailand bent, maar ik zou toch liever gewoon een boek opendoen om deze stammen te zien ipv in deze omstandigheden.

Tha Ton

2004-12-03T19:17:00.000+01:00

I took a songthaew to Tha Ton early this morning. The drive was great again. It's seems to be a bit nicer in Tha Ton. It reminds me of the Belgian Ardennes, but in Thailand. There is a temple on the mountain again and there are also some huge buddha images sitting against the hill. So I just climbed up there, of course my legs are starting to feel really sore now

Vanmorgen vroeg heb ik direct een songthaew naar Tha Ton genomen. De rit was weer prachtig. Hier is het toch wel een beetje gezelliger dan in Mae Salong. 't doet mij een beetje aan de Ardennen denken, maar dan in Thailand. Ook hier staat er een tempel op de berg en ook enkele reuzegrote boeddhabeelden die tegen de helling zitten. En dus ben ik daarjuist alweer omhoog geklommen. Nu voel ik het natuurlijk wel serieus in de kuiten

Mae Salong

2004-12-02T19:16:00.000+01:00

Today I went to Mae Salong, a village close to the Burmese border, where a group of chinese fugutives (from the time that china became communist) lives. Itstill looks very chinese and hasn't had a lot of thai influence. It was not so easy to get there. The bus from Chiang Rai drops you at a crossing where you should take a songthaew to Mae Salong. But that songthaew only leaves when there are 6 passengers. I was the first passenger, he wanted to leave immediately, but it would cost me 300 baht. After 2 hours and a half another passenger arrived. After some negotiating with the driver he would leave for 150 baht ... The drive to Mae Salong was amazing, through the hills, rice paddies and teaplants at the end. There's not much to do in Mae Salong, only a temple on top of the mountain, so I immediately visited the temple. It was hard to get up the stairs, but the view was great.

Vandaag ben ik naar Mae Salong gekomen, een dorpje tegen de grens met Birma, waar zich bij het communistisch worden van China een groep Chinese vluchtelingen heeft gevestigd. Doordat 't nogal moeilijk bereikbaar is in de bergen, was er niet veel Thaise invloed en doet het nog steeds heel Chinees aan. 't was wel niet zo simpel om er te geraken, de bus van Chiang rai dropt je ergens op een kruipunt waar je een songthaew naar mae Salong kunt nemen, maar hij vertrekt wel pas als er 6 passagiers zijn. Ik was natuurlijk de eerste. Hij wou wel direct vertrekken, maar dan zou het mij 300 baht kosten. Na 2 en een half uur wachten was er eindelijk nog een passagier aangekomen. En na wat onderhandelen met de chauffeur wou hij wel vertrekken als ik 150 baht zou betalen ... De rit naar Mae Salong was prachtig, door de bergen en rijtvelden en op het einde ook theeplantages. In Mae Salong zelf is er niet veel te doen, enkel de tempel bezoeken bovenop de berg, en dat heb ik dan ook maar meteen gedaan. Het was wel een serieuze beproeving al die trappen omhoog, maar het uitzicht was wel supermooi.

Chiang Saen and the Golden Triangle

2004-12-01T19:15:00.000+01:00

Today I made a day excursion from Chiang Rai. I went to Chiang Saen and Rop Suak. After a busride of an hour and a half between rice paddies (that are getting harvested right now) and hills I arrived in Chiang Saen. It's very beautiful on the banks of the Mekong. From there I took a songthaew to Rop Suak, the golden triangle, the three country point between Laos, Burma and Thailand. I had read that it is very beautiful, but that seems to be exagerated a lot. It's beautiful but it's spoiled by all the souvenir stalls and it's one big building site. Only on the viewpoint on a hill the view wasn't spoiled. In the end it was still a nice excursion and the weather was a bit better today, it was sunny and warmer than the last few days...

Vandaag heb ik een daguitstapje vanuit Chiang Rai gemaakt. Ik ben naar Chiang Saen en naar Rop Suak geweest. Na een busrit van ongeveer anderhalf uur tussen de rijstvelden (die op dit moment geoogst worden) en de heuvels kwam ik aan in Chiang Saen. Het is er vooral heel mooi langs de oever van de Mekong. Vandaar nam ik een songthaew naar Rop Suak, de Golden Triangle, het drielandenpunt tussen Thailand, Birma en Laos. Ik had gelezen dat 't er heel mooi zou zijn, maar dat blijkt toch serieus overdreven. 't is er wel mooi, maar 't is ook allemaal verpest door de honderden stalletjes met souvenirs en 't is er een grote bouwwerf. Enkel op het viewpoint bovenop een heuvel werd het zicht niet verpest. Al bij al toch nog wel een leuke uitstap en bovendien zat het weer vandaag ook terug wat mee, 't was zonnig en wat warmer dan de afgelopen dagen...

Thai Cooking

2004-11-28T19:15:00.000+01:00

Today I did a Thai cookingcourse, it was great ! It was only the three of us. The other two came from Amsterdam. First we made fresh green curry paste, and with that we made curry with coconutmilk and chicken. Then we made Padthai (thai noodles), Tom Yam Kung (spicy soup with shrimps), fried morningglory and sticky rice with mango ... It was soooo delicious ! It almost went wrong when I was making the morninglory though. We had to throw al the ingredients in the wok at once when the wok was very hot, so the flame would get into the wok. Of course I didn't only throw thr ingredients in there, I also throwed in the plastic bowl. Fortunately I coul get it out before it started melting ...

Vanavond heb ik een kookcursus gedaan, 't was echt superleuk ! We waren maar met z'n drietjes. De andere twee kwamen uit Amsterdam. We hebben eerst en vooral verse groene currypasta gemaakt, en daarmee curry met kokosmelk en kip. En dan ook nog Padthai (noedels op thaise wijze), Tom Yam Kung (pikante soep met scampi's), fried morningglory (gebakken ? ) en tenslotte sticky rice met mango ... En 't was zoooo lekker! Bij de morningglory was 'twel bijna mis gelopen. We moesten als de wok heet genoeg was, al onze ingredienten er ineens heel hard ingooien zodat de vlam in de pan zou komen, maar ik gooide er ook de plastic kom mee in. Gelukkig hebben we 't boeltje nog kunnen redden, voor de kom begon te smelten ...